Category Archives: Uit het leven van…

Uw blogger…

Foto Thomas MeijboomIk ben Thomas Meijboom. Ik ben 24 jaar, heb autisme en ik volg een traject naar werk bij EEGA. Mijn hobby’s zijn schrijven, tekenen en muziek maken. In mijn blogs probeer ik anderen te laten voelen wat ik voel en te laten zien hoe ik met bepaalde dingen omga.

Goede voornemens

Boem. 2017 Is begonnen. Allerhande mensen hebben allerhande voornemens. Ik ook. Ik ben gestopt met roken. Dat ging mij best gemakkelijk af. Nee, geen verslaving meer voor mij. Geen troep van as en asbakken meer in huis. Geen vieze rooklucht meer. Niet meer handen vol geld kwijt aan de tabak. Ik voelde me vrij en opgelucht. De eerste tien dagen van dit jaar heb ik helemaal niets gerookt. Best saai eigenlijk, als je die gewoonte ineens kwijt bent. Wat te doen, wat te doen?

Stories I could tell

Dit jaar bestond de Everly Brothers fanclub 50 jaar. Er was een groot feest gepland met optredens van verschillende mensen en ik en mijn vader hadden kaarten.

Het Overijssels kanaal

Ik zet de pen op het papier en kijk uit over het Overijssels Kanaal. Ik rijd hier wel eens rond. Vaak zelfs. Door gebieden waar menigeen nooit is geweest. Plekken zoals deze. Ik sta aan de rand van een zandweg. Links van mij enkele bosschages en daarachter vele velden vol mais. Rechts van mij de zandweg met daarnaast het kanaal. Ik zie niet veel dieren. Geen eenden of ander spul in het water. In de verte een paar koeien. Langzaam trekken zij met hun tong het gras in hun mond. Andere koeien liggen lui op hun zijdes.
Meestal zit ik achter de computer, thuis of bij EEGA, stukjes zoals deze te schrijven. Dit keer wilde ik het anders doen. Nu ik nog min of meer gewoon buiten kan zitten zonder vast te vriezen aan de grond, besloot ik eens de wijde wereld in te trekken. Hier zit ik dan, op de achterbank van de auto, met een notitieblok op mijn schoot en een pen in mijn hand. Ouderwets.

Pruimen en Ariana Grande

Ochtend. De zonnestralen vallen achter elkaar over de bomen. De grassprietjes voor het gebouw knuffelen met elkaar in de wind. Geluiden van auto’s in de verte die steeds dichterbij komen. Zware voetstappen. Het gekraak van deuren die open en dicht gaan.

Als je klein zou zijn, gelijk een hommel, zou je kunnen vliegen naar Deventer. Je zou het natuurschoon kunnen bewonderen, maar je zou ook je adem kunnen laten benemen door al het aardigs en al het moois wat zich in het gebouw van EEGA voordoet.

The Wolfpack

Op drie juli stonden wij voor een groot publiek.

De band had een nieuwe naam gekregen. Wij stonden eerst nog bekend als ‘The Unexpected Sunrise’, maar gaan nu door het leven als ‘The Wolfpack’. Deze naam heeft enige betekenis. Vertaald naar het Nederlands betekent The Wolfpack ‘een roedel wolven’. Een roedel wolven doet alles samen en heeft een verantwoordelijkheidsgevoel naar de ander. Dat is toepasselijk op ons. Of ja, in ieder geval als we samen muziek maken.

De boekhouder

Waar praat ik graag over? Meestal zet ik een muziekje aan. Hele vrolijke muziek. Of hele naargeestige. Bijna depressief makende muziek. Daar krijg ik ideeën van. Daarna kijk ik eens om me heen. Wat voor moois kan ik ontdekken in het omringend natuurschoon? Wat is het waard om over gesproken te worden; om over geschreven te worden?

Observaties

Ik keek uit het raam. Waar net nog de zon te zien was, keek ik nu naar een donkergrijze wolkenmassa die gestaag zijn inhoud aan het verliezen was. Grote druppels regenwater vielen neer op de dunne bladeren van de rododendrons in de voortuin. Ik stond op. Het was koud in de kamer. Door het raam zag ik hoe grote plassen regenwater ontstonden. Druppel voor druppel. Als ik naar buiten zou gaan, zou ik waarschijnlijk mijn reflectie kunnen zien in zo’n zelfde soort plas. Als ik zou willen. Ik besloot binnen te blijven. Ik keek naar de grote boom. Boven in de boom zat een groot nest. Een ooievaarsnest. De ooievaar liet zich niet zien. Vast te koud. Te donker. Te triest.

NLdoet (en ik)

Vrijdagochtend. Ik werd wakker om acht uur en ik moest nog douchen. Haasten. Ik moest immers om kwart voor negen bij EEGA zijn. We zouden vandaag gaan optreden met de band in Apeldoorn. Eerst moesten we verzamelen bij EEGA om te kijken of iedereen er was. En op tijd, en helemaal gezond en.. afijn, je snapt het.

Waarheden

Er gebeuren goede dingen in mijn leven, maar ook wel eens wat mindere. Het is maar hoe men iets opvat. Een voorbeeld: als ik iemand vertel dat ik elke morgen mijn kamer opruim, is dat voor mij iets doodgewoons. Ik zie het ook als iets positiefs. Ik moet er niet aan denken een vieze, onopgeruimde kamer te hebben. De ander kan denken dat ik teveel mijn best doe en ziet het als iets negatiefs. Of nou ja… Ik zal eens vertellen over wat negatieve en positieve dingen van de afgelopen week.